श्रीराम यांनी वालीचा व ध लपून का केला ?…काय होते यामागे कारण ज्यामुळे श्री राम यांनी

लाईफ स्टाईल

प्रभुराम हा आपल्या संस्कृतीचा आधारस्तंभ आहे. आपण नेहमीच म्हणतो की प्रभू श्री राम हे मर्यादापुरुषोत्तम आहेत. पण जेव्हा वानरराज वाली आणि सुग्रीव यांच्यात युद्ध सुरू झाले तेव्हा प्रभुराम एका झाडाच्या मागे लपले होते आणि त्यांनी वालीला मारण्यासाठी बाण सोडला. प्रभुरामचा हा हल्ला न्यायपूर्ण आहे का? रणांगणावर योद्ध्याप्रमाणे लढण्यापेक्षा लपून वालिवर बाण सोडणे योग्य आहे असे त्यांना वाटले का?

असे अनेक प्रश्न तुमच्या मनात असतील तर या लेखात तुम्हाला या प्रश्नांची उत्तरे मिळतील. वनराज वाली हा त्रेतायुगातील महान योद्धा होता. त्याचा धाकटा भाऊ सुग्रीव होता. ते दोघेही किष्किंधाच्या राज्यावर राज्य करत होते. वाली खूप शक्तिशाली होता. त्यांनी लंकाधिपती रावणाचा पराभव करून आपले पराक्रम दाखवले होते. गदा आणि कुस्तीमध्ये प्रावीण्य मिळविणाऱ्या वालीला वरदान मिळाले होते.

रणांगणावर जो कोणी त्याच्यापुढे यायचा त्याच्या निम्मे बळ वालीला मिळत असे. एके काळी वालीचे युद्ध एका मोहित राक्षसाबरोबर सुरू झाले. वालीने सुग्रीवालाला गुहेबाहेर राहण्यास सांगितले. सुग्रीव वाट पाहत होता. बराच वेळ झाला तरी वाली बाहेर आला नाही पण गुहेतून रक्त वाहत होते. त्याचा भाऊ मेला असे त्याला वाटले. हे जाणून सुग्रीव किष्किंधाचा राजा म्हणून राज्य करू लागला.

थोड्या वेळाने वाली तिथे आला आणि त्याला हे सर्व पाहून राग आला. सुग्रीवाचे काहीही न ऐकता त्याने त्याचे असलेले राज्य आणि सुग्रीवाची पत्नी आपल्याजवळ ठेवली. सुग्रीवाला राज्यातून हाकलण्यात आले. दरम्यान, प्रभुराम सीतेचा शोध घेत होते. सुग्रीवावर झालेला अन्याय ऐकून श्रीराम संतप्त झाले आणि त्यांनी सुग्रीवाला मदत करण्याचे वचन दिले. ते म्हणाले की सुग्रीवाने वालीला युद्धाचे आव्हान द्यावे.

दोन्ही भाऊ एकसारखे दिसत होते, म्हणून श्रीरामांनी सुग्रीवाला फुलांचा हार घालण्यास सांगितले. जेणेकरून ते सुग्रीवाला दुरूनच ओळखू शकतील. दोघांमध्ये युद्ध सुरू झाले. वाली ला आधीच वरदान मिळाले असल्याने तो सुग्रीवासमोर बलवान होत होता. त्याने गदेने सुग्रीव वर मोठा हल्ला केला. प्रभुराम बाण घेऊन झाडाच्या मागे सज्ज झाले होते. आणि त्यांनी संधी साधून बाण मा’रला आणि त्या बाणाने वाली च्या छातीला छेद दिला.

या लढाईत वाली गं’भीर जखमी झाला होता. वाली त्याचा शेवटच्या घटका मोजत होता. त्यावेळी त्यांनी भगवान रामांना विचारले, ‘धर्म हेतु अवतरेहु गोसाई। मारेहु मोहि ब्याध की नाईं।। ‘हे राम, तूम्ही धर्मरक्षणासाठी या पृथ्वीवर अवतार घेतला आहे, मग तुम्ही शिकारीसारखा लपून माझ्यावर हल्ला का केला. माझा शत्रू सुग्रीव होता. मी तुमच्यावर असा कोणता अन्याय केला होता ज्याचा सुड तुम्ही माझ्याकडुन घेतला…?

हाच धर्म आहे का तुमचा…? प्रभुरामने यावर उत्तर दिले की, ”अनुज बंधू भगिनी सुत नारी। सुनु सठ कन्या सम ए चारी।। इन्हहि कुदृष्टि बिलाकइ जोई। ताहि बंधें कुछ पाप न होई।। अर्थात धाकट्या भावाची बायको, बहीण, मुलाची बायको आणि मुलगी एकच. त्यांच्याकडे तुच्छतेने पाहणाऱ्यांना मारण्यात पाप नाही. अनै’तिक कृत्य करणाऱ्याला धर्माचा प्रचार करण्याचा अधिकार नाही. सर्वांचे रक्षण करणे हे राजाचे कर्तव्य आहे.

बलवान असणे म्हणजे दुर्बलांना मदत करणे जेणेकरून संपूर्ण समाज एकत्र येऊन समृद्धीकडे वाटचाल करू शकेल. सामर्थ्य आणि अफाट सामर्थ्यामुळे तू धार्मिकतेच्या मार्गापासून दूर गेला होतास. तुझा भाऊ आणि त्याच्या बायकोशी अन्याय करून तू एका जनावरासारखं वागलास.’ आणि म्हणूनच प्रभुरामला शिकारीप्रमाणे च बाली ला मारायचे होते. जसा शिकारी आपल्या शिकारावर तुटून पडतो तसाच श्रीरामाने वाली चा वध केला होता.

अखेरच्या क्षणी वाली म्हणाला, ‘श्रीराम, तुम्ही जे बोललात ते अगदी बरोबर आहे. सत्ता आणि शक्ती मुळे माझ्या डोळ्यावर पट्टी बांधली होती. अधर्माच्या मार्गावर चालल्याबद्दल मला क्षमा करा. ‘भगवान रामाने वालीला क्षमा केली आणि त्याला मोक्ष मिळाला. आता सुग्रीव किष्किंधाचा राजा म्हणून राज्य करत होता. धर्मशास्त्राचा मार्ग अनुसरून सुग्रीवाने आपला पुत्र अंगद याच्या जागी बळीचा पुत्र घेतला.

येथे या संदर्भात आणखी एक माहिती सुद्धा समोर येत आहे, आणि ती म्हणजे अशी की, पौराणिक कथेनुसार, त्रेतायुगात कृष्णाने रामाचा अवतार घेतला आणि वालीला बाण मा’रला होता. आणि पुढे त्याने कृष्णावतारात याच वालीला जरा नाव असलेला शिकारी बनवले आणि ज्या प्रमाणे वालीला मा’रले तसाच स्वतःसाठी मृ’त्यू निवडला. म्हणजे देव सुद्धा कुठल्याही प्रकारचे ऋण ठेवत नाही.

Leave a Reply

Your email address will not be published.